Yeni Bir Şey Almadan Evi Sonbahara Hazırlamak

Havalar serinlemeye başladığında yalnızca gardırobumu değil, evimi de yeni mevsime hazırlama isteği duyuyorum. İnce battaniyeler yeniden koltuğun üzerine geliyor, akşamları pencereler daha erken kapanıyor ve yaz boyunca pek kullanmadığım köşeler tekrar hayatımın bir parçası oluyor.

Fakat sonbahar yaklaşırken sosyal medya akışım da değişiyor. Karşıma sonbahar temalı kupalar, tarçın kokulu mumlar, turuncu minderler, desenli battaniyeler ve yalnızca birkaç ay kullanılacak dekorasyon ürünleri çıkmaya başlıyor. Bütün bu görüntülerin sonunda, evimi mevsime hazırlamanın yolunun yeni şeyler almaktan geçtiğini düşünmek oldukça kolay.

Oysa çoğu zaman istediğim şey yeni bir eşya değil. Evin havasında küçük bir değişiklik, daha sıcak bir köşe ve akşamları içinde iyi hissedebileceğim sakin bir ortam…

Bu yıl evimi sonbahara hazırlarken kendime küçük bir sınır koydum: Önce evde bulunanları kullanacağım. Bir şeyi gerçekten eksik olduğunu görmeden ve neden ihtiyaç duyduğumu anlamadan almayacağım.

İşe de evi gezerek başladım.

Önce evimde neler olduğuna bakıyorum

Yeni bir şey almadan önce yapılabilecek en basit şey, evde zaten nelerin bulunduğuna bakmak. Ancak bu, düşündüğümüz kadar kolay olmayabiliyor. Dolapların arkasında, çekmecelerde veya kaldırdığımız kutularda ne olduğunu zamanla unutabiliyoruz.

Ben de sonbahar için alışveriş listesi hazırlamak yerine evin içinde küçük bir keşif turuna çıktım. Uzun süredir kullanmadığım mumlara, dolabın üst rafındaki battaniyelere, kitaplığın arkasına sıkışmış eşyalara ve mutfakta hep aynı kupaların gerisinde kalan diğer kupalara baktım.

Bazen başka bir odada duran küçük bir lambayı çalışma masasının yanına almak, koltuğun üzerindeki örtüyü değiştirmek veya sevdiğim birkaç kitabı görünür bir yere koymak bile evin havasını değiştiriyor.

Üstelik bunun için yeni bir şey satın almam gerekmiyor. Yalnızca elimde olanı yeniden fark etmem yeterli oluyor.

Bu küçük ev turu bana şunu da gösteriyor: Bir eşyayı uzun süredir kullanmıyorsam bunun nedeni her zaman onu sevmemem değil. Bazen eşya ulaşılması zor bir yerdedir, bazen varlığını unutmuşumdur, bazen de onu günlük hayatımın içine nasıl yerleştireceğimi düşünmemişimdir.

Alışveriş yapmadan önce evde küçük bir envanter çıkarmak, hem gereksiz harcamayı hem de aynı işlevi gören ürünlerin tekrar tekrar alınmasını önlüyor.

Yazlıkları kaldırırken acele etmiyorum

Mevsim geçişlerinde evdeki tekstiller de değişiyor. İnce örtüler, yazlık nevresimler ve serin tutan kumaşlar yavaş yavaş kaldırılırken daha kalın battaniyeler ve sıcak tutan parçalar ortaya çıkıyor.

Ben bu değişimi yalnızca eşyaları bir dolaptan çıkarıp diğerine yerleştirmek olarak görmemeye çalışıyorum. Yazlıkları kaldırmadan önce temizliyorum, durumlarını kontrol ediyorum ve gelecek yıl yeniden kullanılıp kullanılamayacaklarına bakıyorum.

Küçük bir söküğü olan örtüyü hemen gözden çıkarmak yerine tamir edileceklerin arasına ayırıyorum. Uzun zamandır kullanılmayan ama hâlâ iyi durumda olan parçalar için evin başka bir yerinde kullanım alanı düşünüyorum. Gerçekten ihtiyacım olmayanları ise gelişigüzel bir poşete doldurmak yerine doğru şekilde değerlendirmeye çalışıyorum.

Aynı şeyi sonbaharlık ve kışlık tekstilleri çıkarırken de yapıyorum. Uzun süre kapalı kalan parçaları havalandırmak, gerekiyorsa yıkamak ve yalnızca kullanacaklarımı ulaşılabilir yerlere koymak, evi mevsime hazırlamanın önemli bir parçası.

Böylece dolaptan çıkan her şeyi salona yığmak yerine, gerçekten günlük hayatımda kullanacağım parçalarla ilerliyorum.

Evin havasını eşyaların yerini değiştirerek yeniliyorum

Bir odanın farklı görünmesi için mutlaka yeni eşyalar eklemek gerekmiyor. Bazen var olanların yerini değiştirmek çok daha etkili olabiliyor.

Koltuğun yönünü değiştirmek kadar büyük bir düzenlemeden söz etmiyorum. Bir lambayı başka bir köşeye taşımak, sehpanın üzerinde birikenleri kaldırmak, kitapları farklı şekilde yerleştirmek veya sürekli boş kalan bir köşeyi okuma alanına dönüştürmek bile yeterli.

Ben özellikle sonbaharda evin en çok kullandığım alanlarına bakıyorum. Akşamları nerede oturuyorum? Kitap okumak istersem ışık yeterli mi? Battaniyeye ulaşmak için başka bir odaya gitmem gerekiyor mu? Kahvemi koyabileceğim bir yüzey var mı?

Bir alanın güzel görünmesinden önce gerçekten kullanılabilir olması benim için daha önemli. Sosyal medyada karşıma çıkan evlerdeki düzeni birebir uygulamak yerine, kendi günlük alışkanlıklarıma göre küçük değişiklikler yapmak evi daha konforlu hâle getiriyor.

Üstelik böyle bir düzenleme sonunda evdeki bazı eşyaların aslında hiç kullanılmadığını da daha net görebiliyorum. Boşluk açmak bazen yeni bir dekorasyon ürünü eklemekten çok daha büyük bir değişiklik yaratıyor.

Işığı değiştirerek daha sıcak bir atmosfer kuruyorum

Sonbaharda günler kısaldıkça yapay ışıkla geçirdiğimiz süre artıyor. Bu nedenle evin atmosferini en fazla değiştiren şeylerden biri aydınlatma oluyor.

Akşamları yalnızca güçlü tavan ışığını kullanmak yerine evde bulunan masa ve yer lambalarını devreye sokuyorum. Daha yumuşak ve bölgesel ışıklar, aynı odanın çok daha sakin görünmesini sağlayabiliyor.

Bunun için yeni bir “sonbahar lambası” almaya gerek yok. Kullanılmayan bir lambayı başka bir odaya taşımak, mevcut ampulleri kontrol etmek ve ışığa gerçekten ihtiyaç duyulan alanları belirlemek yeterli olabilir.

Mum kullanacaksam da yenisini almadan önce evde yarım kalanları bitirmeyi tercih ediyorum. Çoğumuzun çekmecelerinde veya dolaplarında, yalnızca görüntüsünü sevdiğimiz için aldığımız ama çok az kullandığımız mumlar bulunuyor. Onları saklamaya devam etmek yerine kullanmak, sahip oldukları işlevi geri kazandırıyor.

Elbette evde iki meraklı kediyle yaşadığım için açık alev konusunda ayrıca dikkatli davranıyorum. Bu nedenle sıcak atmosfer yaratmak için çoğu zaman küçük lambalar benim için daha güvenli ve kullanışlı oluyor.

Mevsimi eve taşımak yerine dışarıda fark etmeye çalışıyorum

Sonbahar dekorasyonlarında kuru yapraklar, dallar, kozalaklar ve farklı doğal malzemeler sıkça kullanılıyor. Doğadan geldikleri için bunların otomatik olarak ekolojik olduğunu düşünebiliyoruz.

Oysa doğal olan her şeyin evimize taşınması gerekmiyor. Parktaki yaprak, yerdeki dal veya ağaçtaki kozalak bulunduğu ekosistemin de bir parçası. Küçük canlılara barınak olabiliyor, toprağın oluşumuna katkı sağlıyor veya doğadaki döngünün içinde başka bir işlev üstleniyor.

Bu yüzden sonbaharı evde hissetmek için doğadan malzeme toplamam gerektiğini düşünmüyorum. Mevsimi bir yürüyüş sırasında gözlemlemek, pencereden değişen ağaçlara bakmak veya birkaç fotoğraf çekmek benim için yeterli.

Evde kullanmak istediğim doğal görünümlü parçalar varsa da önce elimdekilere bakıyorum. Daha önce topladığım ve sakladığım bir dal, yıllardır kullandığım ahşap bir obje ya da mutfakta duran mevsim meyveleri bile ayrıca dekorasyon ürünü almadan mevsim hissini verebiliyor.

Koku için yeni ürünler almak yerine mutfağı kullanıyorum

Sonbahar denince akla gelen şeylerden biri de kokular. Tarçın, kahve, elma, portakal ve sıcak baharatlar…

Bu kokuları eve taşımak için her mevsim yeni mumlar, oda kokuları veya kokulu dekorasyon ürünleri almak zorunda değilim. Bazen mutfakta hazırlanan bir içecek veya fırında pişen bir yemek bütün evin havasını değiştirmeye yetiyor.

Çay demlerken kullandığım tarçın, değerlendirdiğim elma kabukları veya pişirdiğim mevsimlik bir tarif, ayrıca bir koku ürünü satın almadan da sonbahar hissi yaratıyor.

Üstelik bu yöntem, yalnızca dekoratif bir etki sunmuyor. Hazırladığım şeyi yiyebiliyor veya içebiliyorum. Yani eve giren malzeme tek bir amaç için kullanılmıyor.

Burada da ihtiyaçtan fazla ürün kullanmamak önemli. Sırf ev güzel koksun diye tüketilebilecek malzemeleri kaynatmak yerine, zaten hazırlayacağım içecek ve yemeklerden yayılan kokunun tadını çıkarmayı tercih ediyorum.

Eksik sandığım şeyleri hemen satın almıyorum

Evde düzenleme yaptıktan sonra gerçekten eksik olduğunu düşündüğüm bazı şeyler olabilir. Ancak bunları hemen alışveriş listesine eklemiyorum.

Önce kendime birkaç soru soruyorum:

  • Bu ürüne gerçekten ihtiyacım var mı?
  • Evde aynı işi görebilecek başka bir şey bulunuyor mu?
  • Bunu yalnızca sonbahar görüntüsünü sevdiğim için mi istiyorum?
  • Mevsim bittikten sonra da kullanacak mıyım?
  • Ürünü saklayacak bir yerim var mı?
  • İkinci el olarak bulabilir, ödünç alabilir veya elimdeki bir şeyi dönüştürebilir miyim?

Birkaç gün beklediğimde, çok gerekli gibi görünen birçok isteğin kendiliğinden geçtiğini fark ediyorum. Bazen ürünü değil, karşıma çıkan fotoğraftaki atmosferi istiyorum. Ancak o atmosferin bir bölümünü evimdeki eşyalarla da oluşturabilirim.

Gerçekten ihtiyaç duyduğum bir şey varsa, onu bilinçli şekilde seçmek için de zaman kazanmış oluyorum. Geçici bir hevesle alınan beş ürün yerine uzun süre kullanabileceğim tek bir ürünü tercih etmek hem bütçem hem de evimdeki eşya yükü açısından daha iyi bir sonuç veriyor.

Sonbahara hazırlanmak yeni bir alışveriş listesi demek değil

Evimi sonbahara hazırladıktan sonra bambaşka bir eve dönüşmesini beklemiyorum. Aynı koltuk, aynı kitaplık, aynı kupalar ve aynı battaniyeler benimle kalmaya devam ediyor.

Değişen şey, onlarla kurduğum ilişki oluyor.

Dolapta unuttuğum bir battaniyeyi yeniden kullanmak, bir lambanın yerini değiştirmek, yazlıkları özenle kaldırmak ve akşamları sevdiğim bir köşede zaman geçirmek evin mevsime uyum sağlaması için yeterli olabiliyor.

Her mevsim yeniden alışveriş yapmak yerine evde bulunanları dönüştürmek, yalnızca daha az atık üretmek anlamına gelmiyor. Aynı zamanda sahip olduğum eşyaları gerçekten kullanmamı, evimin ihtiyaçlarını daha iyi anlamamı ve geçici eğilimlerin peşinden daha az gitmemi sağlıyor.

Belki de evi yenilemenin en iyi yolu, ona sürekli yeni şeyler eklemek değil; içinde bulunanları yeniden görmek.

Sizin evinizde de yalnızca yerini değiştirerek veya yeniden kullanarak değerlendirebileceğiniz bir eşya var mı?

Bir yanıt yazın